نحوه ذخيره و نگهداری اسامی دامنه اينترنتی New Page 1



ساير




 

 

 

SAKHA RAVESH CO.

 ا مروز

 دوشنبه  7  فروردين  1396  2017  Mar.  27   Monday ToDay
صفحه اصلی  مقالات نکته هادايره المعارف خودآموزها | تازه ها خود آزمون ها  

  نسخه قابل چاپ

 عنوان

 نويسنده

  مشاهده

 نحوه ذخيره و نگهداری Domain names

 مديريت آموزش

10778

با توجه به جایگاه داده در عصر حاضر و  لزوم نگاه جامع به این مقوله مهم ، بر آن شدیم تا محوریت فعالیت های خود را بر  روی این موضوع متمرکز نمائیم . از این رو گروه فابک با شعار فناوری اطلاعات برای کسب وکار شکل گرفت و  خدمات خود  را از طریق  سایت www.fabak.ir  به مخاطبان محترم عرضه می نماید

 

ارتباط افزايش حافظه اصلی با سرعت کامپيوتر  

نحوه ذخيره و نگهداری Domain names
يکی از بزرگترين ويژگی های اينترنت عدم تعلق آن به فرد و يا شرکت خاصی است . اينترنت ، متشکل از  شبکه های کامپيوتری ( بزرگ و کوچک )  متعددی است که با  استفاده از روش های مختلفی به يکديگر متصل تا موجود جديدی  با نام "اينترنت" را خلق نمايند. در اين شبکه عظيم ، تعدادی از کامپيوترها به عنوان سرويس دهنده مطرح بوده که از طريق آنان سرويس های متعددی در اختيار کاربران اينترنت قرار می گيرد . اين نوع از سرويس دهندگان به منزله "ميزبان " ( host ) سرويس ها و خدمات مطرح بوده و به منظور ارائه خدمات خود می بايست دارای يک آدرس ثابت در مدت زمان حيات خود باشند . متقاضيان با آگاهی از آدرس کامپيوتر ميزبان ، قادر به ايجاد يک ارتباط با آن می باشند.کامپيوترها با اعداد ( کد ) سروکار دارند و انسان ها علاقه مند به اسامی هستند .
در سال 1969 هسته اوليه اينترنت امروزی متشکل از چهار کامپيوتر ميزبان تشکيل گرديد. با توجه به روند رشد اعجازگونه اينترنت ، تعداد کامپيوترهای ميزبان نيز بسرعت افزايش يافت ،بگونه ای که ما امروزه شاهد حضور ميليون ها کامپيوتر ميزبان در اينترنت می باشيم . در ابتدای اين مطلب به اين موضوع اشاره گرديد که اينترنت در تملک شخص و يا شرکت خاصی نيست ولی اين بدين مفهوم نيست که مانيتورينگ و نگهداری آن نيز  تابع مجموعه مقررات و سياست هائی نمی باشد . Internet Society در سال 1992 تاسيس و مسئوليت تدوين سياست ها و پروتکل های مورد نياز به منظور ارتباط با اينترنت را برعهده گرفت .
در ابتدا به منظور ارتباط با کامپيوترهای ميزبان ، کاربران ملزم به استفاده از آدرس های (  IP :Internet Protocol) بودند . استفاده مستقيم از آدرس های IP ( يک عدد 32 بيتی منحصر بفرد ) به منظور ايجاد ارتباط با کامپيوترهای ميزبان در صورتی که تعداد کامپيوترهای ميزبان کم باشد ، می تواند مفيد و کارساز واقع شود ، ولی همزمان با رشد سريع اينترنت و حضور سازمان و موسسات متعددی در عرصه جهانی ، روش فوق مشکلات خاص خود را بدنبال داشت .بدين منظور تلاش های متعددی در جهت ارائه راه حل های جايگزين ، صورت پذيرفت .
در اولين تلاش ، پيشنهاد استفاده از يک فايل متنی با نام HOST.TXT  به منظور ذخيره اطلاعات مرتبط با کامپيوترهای ميزبان ( نام و آدرس مربوطه )، مطرح گرديد . در فايل فوق برای هر کامپيوتر يک نام و معادل آدرس آن به عنوان يک رکورد اطلاعاتی ذخيره می گرديد . مسئوليت نگهداری و بهنگام سازی اين فايل به موسسه تحقيقاتی استنفورد در کاليفرنيا واگذار گرديد . فايل فوق از طريق يک کامپيوتر اصلی با نام SRI-NIC در اختيار ديگران قرار می گرفت . مديران فنی شبکه ، تغييرات مربوطه را از طريق پست الکترونيکی و يا به صورت دستی هر هفته يک مرتبه اعمال می کردند . همزمان با رشد اينترنت ، حجم فايل فوق بزرگ و عملا"  امکان استفاده از آن با مشکل مواجه گرديد . در روش فوق ، امکان بروز مسائل متعددی وجود داشت : 

  • Name Collisions : امکان درج اسامی يکسان برای دو کامپيوتر
  • Trafic&Load : افزايش ترافيک و لود عمليات بر روی کامپيوتر حاوی فايل آدرس دهی 
  • Consistency : بروز مشکل در پشتيبانی،کنترل يکپارچگی اطلاعات و بروز رسانی 

در سال 1983 ، در دانشگاه Wisconsin  سيستم ( DNS ( Domain Name System   ، ايجاد  گرديد . در سيستم فوق ، به منظور معادل سازی نام و آدرس از يک بانک اطلاعاتی توزيع شده و با يک ساختار سلسله مراتبی و "سرويس دهندگان نام"  مرکزی که به منزله هسته اين سيستم می باشند ، استفاده می گردد . مسئوليت نگهداری و پشتيبانی از "سرويس دهندگان نام مرکزی " به منظور پيشگيری از تعريف اسامی تکراری به سازمان خاصی واگذار گرديد .
در سال 1993 U.S. Department of Commerce  با همکاری چندين بخش دولتی و خصوصی ، InterNIC را به منظور نگهداری يک بانک اطلاعاتی مرکزی مشتمل بر تمامی اسامی دامنه ريجستر شده بهمراه آدرس های IP مرتبط در امريکا ايجاد نمود. ( ساير کشورها مسئوليت نگهدارای NIC:Network Information Center خود را بر عهده دارند ).شرکت Network Solutions ، عضوی از InterNIC به منظور مديريت و نگهداری رشد اسامی دامنه های اينترنتی و آدرس های IP  آنان انتخاب گرديد . بانک اطلاعاتی مرکزی بر روی سرويس دهندگان "سطح بالای دامنه " ( TLD:Top Level Domain ) در سراسر جهان تکثير و جداول روتينگ اوليه به منظور ارتباط هر کامپيوتر با اينترنت را ايجاد می نمايد .



جستجو

مقالات                 
دايره المعارف       
دوره های آموزشی


 

 

مشاهده گروه ها



              

 

 تهيه شده در شرکت سخا روش -  1382