آشنائی با Case
اين مطلب از طريق سايت شرکت سخاروش در اختيار شما گذاشته شده است .

آشنائی با Case

آشنائی با Case

کيس ، يک جعبه فلزی و پلاستيکی است که قطعات اصلی يک کامپيوتر را در خود جای می دهد . با اين که کيس دارای نقشی حياتی در يک کامپيوتر  نظير پردازنده و يا مادربرد نمی باشد، ولی نمی توان به آن  صرفا" به عنوان يک جعبه نگاه کرد . کيس دارای نقشی اساسی در رابطه با نحوه عملکرد مناسب و شکل ظاهری يک کامپيوتر  است :

اجزای يک کيس
به همراه کيس عناصر ديگری نيز عرضه می گردد. عناصر فوق با توجه به نوع و طراحی  يک کيس متفاوت می باشند . در زمان تهيه يک کيس می بايست از وجود عناصر ارائه شده همراه کيس اطمينان حاصل نمود تا در زمان نصب تجهيزات سخت افزاری درون آن با مشکل خاصی مواجه نشويم . در صورت تهيه يک سيستم آماده ( اسمبل شده ) ، از تعداد زيادی از عناصر فوق استفاده شده است .

فريم و روکش
 فريم فيزيکی کيس و روکش آن معمولا" از جنس ورق فلزی می باشد. روکش  کيس با استفاده از پيچ  به بدنه کيس بسته می شود ( تمامی کيس ها از پيچ به منظور بستن روکش به بدنه استفاده نمی نمايند و در طرح های جديد از پانل های متحرک استفاده می گردد ) . نوع و کيفيت روکش و فريم کيس يکی از عوامل تاثير گذار در نگهداری ، طول عمر مفيد و زيبائی يک کيس می باشد .

منبع تغذيه
منبع تغذيه معمولا" به همراه کيس ارائه می گردد ولی از لحاظ فنی جزئی از يک کيس نمی باشد . منبع تغذيه به همراه يک فن تعبيه شده ارائه می شود که در قسمت پشت کيس نصب می گردد . بر روی منبع تغذيه از يک سوئيچ برای تغيير ولتاژ ورودی استفاده می شود که در اکثر سيستم های جديد پشت يک دکمه پلاستيکی قرار می گيرد که از طريق بخش بيرونی منبع تغذيه در دسترس قرار خواهد گرفت . به همراه اکثر کيس ها يک کابل برق استاندارد ( معمولا" مشکی ) ارائه می شود که منبع تغذيه از طريق آن به برق متصل می گردد .

کابل های اتصال Speaker و LEDs  
اکثر کيس ها حداقل دارای دو LED می باشند که روشن و يا خاموش بودن سيستم و فعاليت هارد ديسک را نشان می دهند . برخی کيس ها دارای LED  بيشتری می باشند . يک Speaker  استاندارد در کامپيوترهای شخصی معمولا" در محلی درون کيس بسته می شود. به همراه کيس، کابل های خاصی برای LED و Speaker ارائه می شود که به مادربرد و يا درايوها متصل می گردند .

هواگير خننک کننده و فن های کمکی
هواگيرهای خنک کننده معمولا" در جلوی کيس قرار می گيرند تا امکان چرخش هوا درون کيس فراهم گردد . برخی از کيس ها دارای امکانات لازم به منظور اضافه نمودن فن های بيشتری می باشند .

امکانات لازم به منظور بستن عناصر درون کيس  
در صورت تهيه يک کيس جديد ، امکانات سخت افزاری خاصی به منظور بستن مادربرد بر روی کيس نيز ارائه می گردد . امکانات فوق با توجه به نوع طراحی کيس و سياست های توليد کننده متفاوت می باشد. پايه های پلاستيکی که از آنان  به منظوربستن مادربرد برروی کيس استفاده می گردد و واشر هائی از جنس پلاستيک  و يا کاغذ که در زير پيچ ها قرار خواهند گرفت ، از حمله امکانات ارائه شده به همراه کيس می باشد .

انواع کيس : اندازه و  Style
کيس ها در مدل های متفاوتی عرضه می گردند. کيس های
Desktop و Tower ( صرفنظر از اندازه آن ) دو نمونه متداول در اين زمينه می باشند . کيس های Desktop به شکل مستطيل و  کيس های Tower  به شکل برج می باشند. برای اندازه و شکل يک کيس تاکنون استاندارد خاصی تدوين نشده است . مثلا" يک کيس Full tower توليد شده توسط يک توليد کننده می تواند با نمونه مشابه توليد شده توسط يک شرکت ديگر متفاوت باشد . برخی از توليدکنندگان ، امکاناتی را به کيس اضافه می نمايند که قابليت های آن را افزايش می دهد . مثلا" کيس های Mini tower يک توليد کننده ممکن است دارای فضاء و امکانات بيشتری به منظور نصب تجهيزات سخت افزاری در مقايسه با يک کيس Mid Tower باشند .

محل استقرار کيس
اولين موضوع در زمان انتخاب يک کيس، تعيين مکان استقرار کيس است. در اين رابطه  از دو گزينه متفاوت  ميزکار و يا کف زمين می توان استفاده نمود. قرار دادن کيس بر روی زمين، بخشی از فضای ميز شما را آزاد می نمايد ولی دکمه های
Power ، Reset ، LED  و درايوهای موجود براحتی در دسترس شما قرار نخواهند گرفت( خصوصا" اگر محل نصب کيس با ميز کار فاصله داشته باشد) . در چنين مواردی ممکن است به دليل فاصله زياد بين کيس و ميزکار ، به امکانات خاصی به منظور افزايش طول کابل صفحه کليد، موس و يا مانيتـور نياز باشد . کيس های Desktop معمولا" بر روی ميز و کيس های Tower بر روی زمين قرار گرفته و در اندازه های متفاوتی عرضه می شوند :

انواع کيس : لی اوت عمومی
محل اسلات ها در پشت کيس و روشی که کيس با عناصر اصلی
 مرتبط می گردد از جمله عوامل تاثير گذار در انتخاب يک لی اوت می باشد . منبع تغذيه ، مادربرد و نوع کيس سه عامل مهم در رابطه با نوع لی اوت يک کيس می باشند که می بايست بدرستی با يکديگر مطابقت نمايند . ATX ، اولين تغيير محسوس در طراحی کيس و مادربرد در ساليان اخير است که توسط شرکت اينتل در سال 1995 مطرح گرديد.در اين نوع کيس ها از منابع تغذيه ATX استفاده می شود . در پشت کيس ، سوراخ های خاصی تعبيه شده است تا متناسب با نوع مادربرد از آنان استفاده شود ( خصوصا" پورت های I/O ).

Drive Bays
به فضای موجود در کيس به منظور قرار دادن هارد ديسک ، فلاپی ،
CD و ساير  درايوها  اطلاق می گردد که داری دو نوع  Internal ، External و در دو اندازه متفاوت 5 / 3 و 25 / 5  اينچ  است .External Bay ،  امکان دستيابی به دستگاه مورد نظر را از طريق خارج از کيس فراهم می نمايد . هر نوع دستگاهی که از رسانه های ذخيره سازی Removable استفاده می نمايد و يا دارای امکاناتی به منظور کنترل دستی است ، در يک External drive bay قرار می گيرد( فلاپی ديسک ، CD و ...) .
Internal Drive Bay ، درون کيس قرار داشته و عملا" امکان دستيابی به آنان از خارج از کيس وجود ندارد . در صورتی که نحوه عملکرد يک دستگاه بگونه ای است  که نيازمند دسترسی و يا کنترل خارجی نمی باشد ، از يک Internal Bay استفاده می گردد ( نظير هارد ديسک ، البته می توان هارد ديسک را درون يک External Bay نيز نصب نمود ) .

نحوه انتخاب يک کيس
برای تهيه يک کيس می بايست پارامترهای متعددی را بررسی نمود :


استفاده از اين مطلب  با ذکر منبع و اهداف غيرانتفاعی بلامانع است .
http://www.srco.
ir